Γεννήθηκα στα
Γιάννενα, στις 25 Μάρτη του 1923. Σπούδασα στη
Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, και στο τμήμα
γλυπτικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (1949 -
1954), με πρακτικό και θεωρητικό πτυχίο.
Παρακολούθησα μαθήματα τέχνης και τεχνικής της
χαλκογλυπτικής στη Φλωρεντία, και ψηφοθεσίας στη
Ραβέννα.
Ως γλύπτης και συντηρητής, δούλεψα στο Μουσείο
Ακρόπολης και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών,
οργάνωσα το τμήμα αναπαραγωγής κλασικών έργων
(με δύο δικά μου διπλώματα ευρεσιτεχνίας).
Έλαβα μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στο εσωτερικό
και εξωτερικό. Σε ατομική μου έκθεση (Λονδίνο 1972)
παρουσίασα τη δουλειά μου με θέμα "Αναμνήσεις
από την Τανάγρα" και "κινητική γλυπτική".
Έργα μου (προτομές και συνθέσεις) υπάρχουν σε
ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του
εξωτερικού, καθώς και στην Πινακοθήκη Ιωαννίνων.
Έργα μου δε (από πέτρα και μάρμαρο) υπάρχουν στο
λεκανοπέδιο της πόλης μας.
Το 1960, δημιούργησα (και
διατήρησα μέχρι το 1980) στους Μουζακαίους, μονάδα
αναπαραγωγής κεραμικών προτομών των μεγαλύτερων
προσωπικοτήτων της αρχαίας Ελλάδας - Περικλή,
Ασπασίας, Αλέξανδρου, Σοφοκλή, Ευριπίδη,
Αισχύλου, Θουκυδίδη, Σωκράτη, Ιπποκράτη, Σαπφούς,
... Για τα 50 ξεχωριστά μοντέλα που φιλοτέχνησα -
για τον παραπάνω σκοπό - συμβουλεύτηκα τα
αντίστοιχα κλασικά εκθέματα των Μουσείων της
Ελλάδας και του εξωτερικού. Μελέτησα ιδιαίτερα
τη λαϊκή τέχνη, την παράδοση και την
αρχιτεκτονική της Ηπείρου.Από το 1973 - 1981, έκανα
στους Μουζακαίους το "Μουσείο Προεπανάστασης
1611 - 1821" (με κέρινα ομοιώματα), ενώ υπηρετούσα ως
καθηγητής Τεχνικών (από το 1958) στα Γιάννενα, ή
ήμουν αποσπασμένος (1971 - 1977) στην έδρα της
Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων,
όπου δίδασκα τα Σύγχρονα Ρεύματα Τέχνης. Μέχρι
τότε κυκλοφόρησα πέντε ποιητικές συλλογές και
τον οδηγό εκείνου του Μουσείου.
Όταν
συνταξιοδοτήθηκα, με το βαθμό του γυμνασιάρχη
(1981), έψαξα για μεγαλύτερο (απ' αυτό των
Μουζακαίων) χώρο, προκειμένου να δημιουργήσω νέο
- μεγαλύτερο - μουσείο με κέρινα ομοιώματα. Βρήκα
και αγόρασα 17 στρέμματα στη θέση Πλαγούλια -
Καταβόθρα της κοινότητας Μπιζανίου, το Φλεβάρη
του 1983.
Έκανα σύναξη ηρώων, σε
κτίριο αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της
ενδοχώρας της Ηπείρου του 18ου αιώνα. Δούλεψα ως
αρχιτέκτονας και ως κτίστης, ως τεχνίτης και
ειδικευμένος εργάτης, ως εργολάβος και
ιδιοκτήτης, ως ιστορικός και ως ερευνητής, ως
γλύπτης και ζωγράφος, ως λαοδόμος και πολεοδόμος,
ως ενδυματολόγος, ... , ως υμνητής της Ελληνικής
ψυχής.
Με 36 διαδεχόμενες γλυπτικές συνθέσεις και με 150
κέρινα ομοιώματα σε φυσικό μέγεθος, μέσα σε όγκο
2.500 κυβικών μέτρων, κατάφερα την προσέγγιση 2.500
χρόνων Ελληνικού Πνεύματος.
Για το έργο μου, δόθηκαν τιμητικές διακρίσεις
από: Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (1981),
Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδας (1982),
Φυσιολατρικό Σύνδεσμο Πατρών (1984), Τοπική Ένωση
Δήμων και Κοινοτήτων (1991), Δήμο Ιωαννιτών (1992),
Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1992), Σύλλογο Ιωαννιτών
Άγιος Γεώργιος (1992), Ροταριανό Όμιλο Ιωαννίνων
(1993), VIIIη Μεραρχία (1993), Αναπτυξιακό Σύνδεσμο 13ης
Γεωργ. Ενότητας Νομού Ιωαννίνων (1993).
Στις τιμητικές επίσης διακρίσεις πρέπει να
συμπεριληφθεί και η απόφαση - παλιών μαθητών και
φίλων μου - για ίδρυση (1987) συλλόγου με την
επωνυμία «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη»,
η συμβολή του οποίου υπήρξε ουσιαστική στο
δύσκολο τούτο δρόμο της δημιουργίας του έργου
μου.
|
|
|
