Έβγα
μανούλα μ' να με ιδής, έβγα να μ' αγναντέψης,
το πώς τρομάζω την Τουρκιά και τους Δερβεναγάδες,
το πώς γυαλίζει η πάλα μου και λάμπουν τ' άρματά
μου.
(Κλέφτικο)
Δεξιά του Μακρυγιάννη,
έχω παλικάρια του 1821, να προετοιμάζονται σ' ένα
πρόχειρο λημέρι. το 'φτιαξαν πρόχειρα με πέτρες ,
που βρήκαν εκεί.
Θέλω να δείξω τις φυσιογνωμίες τους - τη λεβεντιά
και το θάρρος τους, ... , τον οπλισμό και τα ρούχα
τους.
Το χώρο αυτό τον αφιερώνω στους ανώνυμους
πολεμιστές, στις χιλιάδες λαού που πήραν μέρος
και χάθηκαν στον αγώνα για τη λευτεριά, σ' αυτούς
που, αν και τα αμυντικά ή επιθετικά τους
ορμητήρια ήταν τέτοια πρόχειρα λημέρια, έφεραν
το θαύμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Νέα
παιδιά ήταν αυτοί που δε γονάτισαν στον Τούρκο
κατακτητή. Τους χρωστούμε πολλά.
Κλείσε μέσα στην ψυχή
σου την Ελλάδα
και θα αισθανθής μέσα σου
να λαχταρίζη κάθε είδος μεγαλείου.
[ Διονύσιος Σολωμός (1798 - 1857) ] |
|
|
